Kamienny krąg
zmienia przestrzeń i krajobraz,
koi rany,
zranione serca,
scala co rozbite,
ta matryca niebiańska,
ikona kosmosu,
przesłanie gwiazd i dla gwiazd
językiem ziemi i nieba
jedna,
uzdrawia,
bez pytań we własnym Cię wita.
Każdy kamienny krąg
w ciszy wietrznej pieśni między głazami,
swą czystą bielą,
z boskich przestrzeni wykrzesaną,
niby nieludzki bo kamienny,
ale dla ludzi tak bardzo,
im bliższy niż by pomyślano,
to on swą aurą pełni kolorów
człowieka zatrzymuje
w chwili wiecznego teraz,
współmilczy,
łzy pojmuje,
uczłowiecza,
obcego czyni bliskim,
i drogę otwiera,
by siebie odkrywać w obcym.
Niby tylko stoi,
a tak bardzo idzie z nami drogą,
ten wir energii niepojęty,
w swym kamiennym cieple niepojęty
Zdjęcie: Kamienny krąg w Radzimowicach, zdjęcie podesłane Ryszard Sycz